San Francisco

Kwart over zeven, de wekker gaat weer af. Een uur later nemen we voor het hotel de historische tram naar de wijk Castro, hier is het hart van de homogemeenschap gevestigd. Bus 33 brengt ons naar de wijk Haight Ashbury, de voormalige hippy wijk met laat victoriaanse huizen en leuke winkeltjes.
Achteraf hadden we deze wijken beter wat later op de dag kunnen bezoeken want de meeste winkels gaan hier pas om 11 uur open.

Omdat ik de reisgids ben vergeten schieten we even bij het hotel naar binnen en lopen vervolgens naar het Civic Center, het bestuurlijke centrum van SF. Ook hier houden zich net als in de omgeving van het hotel heel veel daklozen op.
We nemen de F line naar Fishermans Wharf en stappen onderweg uit bij het Ferry gebouw. Hier vertrekken de veerboten naar Sausalito en Larkspur.
In het gebouw zelf bevinden zich voornamenlijk delicatesse winkels en restaurants.
Een dik belegd Italiaans broodje eten we buiten in de zon op. Het is hier een gezellige drukte, hier weten ze wel wat terrasjes zijn.
De tram zit overvol dus lopen we verder naar Pier 33, waar de boot naar Alcatraz vertrekt. Goed dat we via het internet kaartjes hebben besteld want de eerst volgende boekbare toer zou a.s woensdag zijn.
Om 2.20 sluiten we aan in de rij en stappen op de boot.
Op Alcatraz krijg je een Nederlandse audiotoer, die je door het gevangeniscomplex leid. Erg leuk. Onlangs hadden we de films nog even bekeken en nu we er daadwekelijk staan valt het op hoe klein alles is.
Je mag zelf bepalen hoe lang je op het eiland blijft.

Als we weer aan wal staan nemen we nog een kijkje op de toeristische pier 39 en gaan eten bij Caesar's Italian Restaurant, de eerste zaak die zelf aanbied om drie glazen bij de wijn op tafel te zetten. Deze Italiaan snapt het tenminste.

Als afsluiting van de dag maken we een ritje met de cable car. K. offert zijn zitplaats onderweg op aan een mevrouw met hoogtevrees en hangt als de car Powelstr naar beneden denderd aan de buitenzijde. Dit hoort zo bij SF.
Nog even koffie bij Starbucks halen en dan gaan we onze voetjes weer te rusten leggen. Morgen nog een dagje San Francisco.

Car

restant foto's volgt morgen

Laatste stuk Hgw 1 naar San Francisco

Vanuit Carmel rijden we naar de Carmel gate van de 17 miles drive. ( toll $ 9.50)
In dit gedeelte van het jaar is het vaak mistig op het schiereiland van Monterey.
We rijden langs de golf banen van Pebbles Beach en zien de Lone Cypress, volgens de reisgids de meest gefotografeerde boom ter wereld.

Bij Bird Rock zijn zeehonden en vogels te zien.

Via de Pacific Grove gate verlaten we de 17 miles drive en rijden naar Monterey waar we koffie drinken met wederom uitzicht op zeehonden die heerlijk in de zon liggen.

Als ik de route opnieuw zou rijden zou ik in Monterey overnachten ipv Carmel, naar onze mening net iets gezelliger.
Gezien de mist en grote hoeveelheden dieren die we al hebben gezien maken we geen boottocht in Monterey.
We besluiten de Hgw 1 te blijven volgen tot San Francisco, het scheelt tenslote maar een uur, en lunchen in Half Moon Beach in Main street bij San Benito House met heerlijke walnoot olijf sandwiches.
San Francisco rijden we binnen via de Skyline blvd waardoor we direct een stukje van de 49 miles drive mee kunnen pakken om Lake Merced heen en door het Golden Gate Park.

We checken in bij Hotel Withcomb en besluiten maar niet moeilijk te doen om de auto bij een public parking te plaatsen maar om meer vrij gebruik over de auto te houden en gebruik te maken van de valet parking van het hotel ($32 per dag ahummm)
Er van uitgaand dat stadshotels meestal kleine kamers hebben vraag ik voor drie volwassenen om een ruime kamer, die krijgen we een invalidekamer.

Het is vijf uur en we lopen via Market street naar Powel St. station, een eindpunt waar de cablecar op een houten schijf wordt gedraaid en kopen drie dagpassen voor het openbaar vervoer voor morgen ($14 dollar pp) Chinatown wordt ingelopen via de gateway en we stuinen wat door dit gebied om vervolgens bij een aftands tentje (maar met goede recensies) dim sum te eten.

Ondertussen is de zon onder gegaan en begint het koud te worden met onze vesten aan. Koud ?, ja 18 graden maar we zijn Florida gewend.
We kopen koffie bij Starbucks en gaan terug naar de hotel kamer. Uitzoeken wat de route voor morgen moet worden voordat we naar Alcatraz gaan.

Car

Via Big Sur naar Carmel

In eerste instantie rijden we langs Elephant Seal vista point iets voorbij San Simeon waar een kolonie zeeleeuwen op het strand en voor de kust ligt.

Bij Ragged point wederom een mooi uitzicht drinken we koffie.

De kust weg wordt steeds mooier en blijft afwisselend.
Bij het Julia Pfeiffer Burns State Park loopt een tunnel onder de hgw 1 die naar een uitzichtpunt gaat waar de Mc Way Creek waterval in de grote oceaan stort.

Big Sur is prachtig begroeid met veel geel kleurige vetplanten.

We rijden Point Lobos State Park in en nemen eerst een kijkje bij Whalers Cove waar een aantal duikers het koude water trotseren. Vervolgens rijden we het kleine overzichtelijke park verder in naar Sea lion Cove.
M. probeert weer met ons omhoog te klimmen maar haakt halverwege weer af. Ik loop met K. verder naar het punt waar de zee otters.

Ondertussen is de zon verdwenen en word het steeds kouder en mistiger. In eerste instante denken we nog dat het aan de locatie van het schiereiland ligt maar later weer richting Carmel blijkt het weer te zijn omgeslagen. De vesten moeten zowaar uit de koffer worden gevist.

In Carmel rijden we eerst naar de Carmel River Inn. Voordat we onze kamer hebben gezien krijgen we te horen dat we voor 25 dollar excl tax een upgrade kunnen krijgen naar een gerenoveerd huisje.
De kamer blijkt zeker voor het geld een aanfluiting te zijn, het lijkt wel een afgeragt kippenhok. Op hotel.com kreeg dit hoyel regelmatig een 8 tot 10. Snap ik dus niey. Het huisje ziet er netter uit maar zeker de staat van de kamer zijn we niet van plan om voor een extra upgrade te betalen. Als we dit aan de receptie vertellen willen ze in eerste instantie niet meewerken waarop we vertellen dat we dan ons geld terug willen en doorrijden. Daarna zijn ze al snel om en brengen we onze spullen naar het rustieke huisje.
Wij hebben geluk gehad, ik zou echter afraden om dit hotel te boeken.

De lange broeken en dichte schoenen gaan aan en we rijden naar Carmel, een rustig dorpje met rustieke woningen waar Clint Eastwood enige jaren geleden burgemeester was. Hier lopen we in de hoofdstraat wat rond.
Dametra cafe moet een goed restaurant zijn, het ziet er gezellig uit. Omdat het echter nog te vroeg is gaan we eerst bij Safeway nieuw water, wijn en wat lekkers inslaan. Als we later terugkomen blijkt dat we hadden moeten reserveren, het restaurant zit inmiddels overvol en neemt ook geen reserveringen meer aan.
Dat word dus een Italiaan die om de hoek gevestigd is, niet echt slecht maar reclame ga ik niet voor hem maken.

Car

P.s. De snotneus die ook last van zij rug en een opkomende jicht voet voelt dus aan een waterinfuus zit loopt door op pillen.

Naar San Simeon

We moeten er nog een beetje inkomen. Na een te late start stoppen we om kwart over elf in Summerland bij het Summerland Beach Cafe
Lekkere koffie en weer inmense porties, we beginnen het te leren en bestellen twee borden met sandwiches die vergezeld kunnen worden met fruit ipv macaroni of friet. Om twaalf uur rijden we weer verder over de US 101.
Het valt ons op dat de wegen in verhouding tot Florida slecht onderhouden zijn en ondanks de $1000 boete liggen de bermen vol met rommel.
Op de US 154 begint het leuk te worden, veelal tweebaans de bergen in door de Santa Ynez Valley. We rijden door een wijngebied en volgen weer de US 101.

Bij San Luis Obispo pakken we de hgw 1 die hier langs de kust loopt.

In San Simeon slapen we vannacht maar we rijden enkele miles door naar Hearst castle waar we mee gaan met de grand rooms tour.
Vanuit het visitorscentrum ga je met een bus de bergen in waar het kasteel ligt. In Heast Castle is veelal Europees antiek verwerkt wat Heast een mediamagnaat tussen 1922 en 1947 aankocht en hierop de ruimte's liet aanpassen. Prachtig om te zien hoe Amerikanen in verwondering kunnen raken van kunst die enige honderden jaren oud is. Het kasteel zelf is als je hier in de buurt ben ook absoluut een bezoek waard.

Als we ingecheckt zijn in the Morgan Inn rijden we naar Cambria, volgens Yelp zou the Sow's Ear een goed restaurant zijn en dat klopt ook.
Na een gezellig dinner rijden we terug en gaan nog even bij een uitkijkpunt kijken naar de zonsondergang.

Car

Los Angeles

Na het ontbijt gaan we de auto ophalen, dat betekent weer met de shuttlebus terug naar het vliegveld. De autoverhuur locaties's blijken op Lax buiten het vliegveld gevestigd. De chauffeur van de shuttlebus verteld ons waar de Dollar shuttle die ons naar de verhuurder zal brengen ons op zal pikken. Uiteindelijk staan we om kwart over negen bij de Dollar balie waar een uiterst onvriendelijke dame ons te woord staat.
Auto is snel geregeld en buiten op het parkeerterrein kunnen we uitkiezen of het een Ford Escape of Jeep Liberty of Compas gaat worden. We kiezen voor een witte bijna nieuwe Jeep Liberty.
Bij het hotel worden de koffers van de kamer afgehaald en dan kunnen we op pad.
In eerste instantie rijden we naar Rodeo drive waar we de auto parkeren. Omdat het de 4e july is zijn alle winkels gesloten en is het op een aantal toeristen na rustig in de straat.

Vervolgens rijden we naar Hollywood Blvd en lopen daar een tijdje rond.

Tomtom vragen we ons naat het Hollywood sign te brengen waarna we een heuvel opslingeren en erg dicht bij het teken komen. M. die zich nog niet helemaal happy voelt moet nog even wennen en vind dat hij het vanaf de auto ook prima kan zien. Wij klimmen via de hier afgesloten Mulholland drive nog iets hoger. Vanuit hier heb je ook een wijds uitzicht over LA.

Dan rijden we naar het hotel in Santa Monica. Het hotel blijkt iets verder van de boulevard te liggen dan verwacht. Omdat het 4 juli is rijd de shuttle naar het centrum vandaag niet. Afgelopen week waren we er al achter gekomen dat het vuurwerk dit jaar in Santa Monica is afgelast. De medewerkster vertelt ons dat dit wegens economische redenen is.
De bus laat ons staan dus besluiten we de mile naar het centrum te gaan lopen. We lopen over de boulevard naar de pier die we aflopen tot het einde.
Het strand is werkelijk afgeladen, heel veel mensen gaan gewoon met hun kleding aan in het water.

Zes uur en we huren fietsen, op diverse plaatsen langs de boulevard is dit mogelijk voor $7  per uur.

Op de beach cruisers rijden we het fietspad langs of eigenlijk bijna over het strand naar Venice af. Hier heerst weer een heel ander sfeertje, veel meer jongeren sportent of hangend langs de boulevard of het strand.
Om zeven uur leveren we de fietsen weer in en lopen over Third Street Boulevard waar het gezellig druk is met straatartiesten en winkelend publiek. Hier vind je ook de luxere winkels.
Met pijn in onze voeten strijken we neer bij een Indiaas restaurant waar we lekker eten. De bus brengt ons aan het eind van de avond weer bij het hotel waar we op tv nog even naar het vuurwerk kijken.

Car

Zomervakantie 2011

Deze zondag geen jus en eitje maar bed uit, laatste dingen pakken en enigzinds opschieten. Gezien de zeg naar warme weersvoorspelling hebben we ons gehouden aan shirts en korte broeken en is het ons zowaar gelukt om alles in twee koffers te krijgen. Wel zo makkelijk met een hotel trek vakantie.
M. voelt zich door een opkomende verkoudheid niet echt toppie.
We bouwen tijd in voor onvoorziene omstandigheden, zo liepen we laatst bij het ophalen tegen het feit op dat er iemand van de brug wilde springen waardoor we flink om moesten rijden. Niets van dat alles vandaag en zo staan we al om kwart voor tien bij vip park en fly waar de auto inclusief sleutel word afgegeven en we direct naar de gate worden gebracht.
De uit Zagreb afkomstige bestuurder vertelt dat hij op twee uur rijden in de county woont en twee dagen per week dit werk doet. Vijf dagen per week werkt hij als onderhoudsmonteur in de staatsgevangenis. Ook niet een man om mee te willen ruilen.
Op het vliegveld is het in tegenstelling tot andere keren erg druk waarschijnlijk door het lange 4th july weekend, maandag zijn de Amerikanen ivm onafhankelijkheidsdag vrij.
We halen bij Quiznos een broodje en koffie bij Starbucks.
Vandaag vliegen we met een omweg, de eerste vlucht die vlekkeloos verloopt brengt ons naar het noordelijk gelegen Cincinnati. Hier hebben we twee uur om over te stappen wat lekker relaxt verloopt.
De vlucht naar het westelijk gelegen Los Angeles vertrekt iets later en eenmaal in het vliegtuig word er omgeroepen dat bij controle is gebleken dat een van de banden lek is. Dit gaat minimaal een half uur vertraging opleveren. Omdat de banden in sets vervangen moeten worden krijgen we iets later te horen dat het nog wat langer gaat duren, uiteindelijk vertrekken we met een uur vertraging.
Gedurende de vier uur durende vlucht komt bij M. de koorts opzetten en zit hij te rillen en hoesten en proesten, de mensen om ons heen zullen wel gedacht hebben wat maakt die man een geluiden vanonder die dubbele deken. Van de stewardes krijgen we paracetamol, hopelijk helpt dit snel. We hebben geen tijd om ziek te worden.
Als we buiten staan met onze koffers komt toevallig de shuttlebus naar het Embassy Suites South er aan. Of we volgende keer naar het hotel willen bellen.... Het hotel is vlak bij het vliegveld gelegen, de lobby is begroeid met grote planten en ruikt tropisch.
Na een drankje houd M. het voor gezien, hij wil nog maar een ding naar zijn bed... In onze "eigen" tijd is inmiddels elf uur en ik ben heb ook geen honger meer. In het restaurant vergezel ik K. die nog een mediteraan broodje naar binnen werkt en een salade.

Nog een nachtje slapen

De laatste week is er vooral een geweest van veel lezen. De highway 1 is gelukkig weer open.
Ik heb nog een aantal hotels gewisseld. Zo vond ik nog een kamer in El Portal, iets dichter bij Yosemite die ingewisseld is voor Mariposa. Ook heb ik twee nachten Mammoth Lakes in kunnen wisselen voor Lee Vining, net buiten de oostzijde van Yosemite, dichter bij Bodie en Mono Lake en een nacht Bischop. Op een nacht na zijn alle hotels geboekt en dat bleek maar goed ook, menig hotel is nu volgeboekt. Op zich wel jammer want normaliter houden wij meer van vrijheid blijheid.
De boottocht naar Alcatraz is geboekt, had ik achteraf toch een paar weken geleden moeten regelen want de avond afvaart bleek al niet meer boekbaar te zijn.
De weersvooruitzichten zijn warm tot zeer heet, we hebben ons dan ook proberen te beperken tot voornamelijk korte broeken en shirts met als resultaat maar twee in te checken koffers.
Vannacht nog lekker een nachtje in ons eigen bed en dan gaan we na jaren weer eens ervaren hoe het is om voor langere tijd met koffer en auto onderweg te zijn.
We hebben er zin in.

Car